Voorval detail
gegevens
Datum ongeval
Tijdstip ongeval
Startmethode
Land vliegstek
Omschrijving letsel
Compressiebreuk L1
Omschrijving voorval
Ik zat op de lier en zag e.e.a. van ongeveer 400 meter. We gebruikten de "traplier" methode. De piloot draaide op het verre keerpunt terug naar de lier. Op dat moment staat er nog geen spanning op de kabel. Als lierman let je dan extra op, om de timing van het spanning opbouwen goed te krijgen. Ik zag het scherm vrij snel linksom draaien om terug te draaien naar de lier. Toen het nog zo'n 45 graden te gaan had, vervormde de linkervleugel voor het grootste deel. Geen echte inklapper, maar eerder een wegvallen van de druk en vormverlies. Het scherm draaide door tot het zo'n 45 graden voorbij de richting naar de lier was en leek zich te herstellen. Daarna zette de draaing lingsom echter door en kwam het volgens mij in een echte, doorzettende spin. Het scherm bleef daarbij vrij recht boven de piloot en de spin zette zich vrij stabiel door tot op de grond. De piloot bleef de hele tijd recht onder het scherm. Het scherm maakte geen grote uitwijkingen meer, klapte niet in, schoot niet voor. De snelheid van de spin bleeft constant. Er zijn - denk ik - ruim drie slagen gemaakt vanaf een hoogte van ongeveer zestig meter. Door een welving in het terrein kon ik de landing niet zien. Naar ik begrepen heb op de voeten, afrollend over de rugprotector. Toen ik ter plekke was, zat de piloot te praten met de ander vliegers op de start. Hij klaagde niet echt, maar had pijn in z'n onderrug, door hemzelf als "pijnlijke spieren" ingeschat. Hij stond na een poosje zelfstandig op. Desalniettemin hebben we besloten dat onderzoek in het ziekenhuis op z'n plaats was en is hij naar de eerste hulp gebracht. Achteraf was de inschatting hoe te handelen na zo'n ongeval lastig. De piloot kennen we als verstandig en nuchter en hij vond dat het wel meeviel, zodat een ambulance laten komen voor transport naar het ziekenhuis overtrokken leek. Nu blijkt dat dat toch de betere optie was geweest.